ÇOCUKLARIN VE ÇOCUK GİBİ MASUM KALABİLENLERİN BAYRAMI 23 NİSAN

Bazı günler vardır; sadece kutlanmaz, aynı zamanda hatırlatır. 23 Nisan da onlardan biridir. Çocukların sesiyle, neşesiyle, umutlarıyla anlam kazanan bu gün; her yıl olduğu gibi bu yıl da kapımızı çalıyor. Ama bu kez, kalbimizin bir köşesinde sessiz bir eksiklikle…

23 Nisan, yalnızca bir bayram değildir. 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açıldığı gün olarak, millet iradesinin tarih sahnesine güçlü bir şekilde çıktığı bir dönüm noktasıdır. Mustafa Kemal Atatürk’ün bu anlamlı günü çocuklara armağan etmesi ise dünyada benzeri olmayan bir yaklaşımı temsil eder. Çünkü bu tercih, geleceğe duyulan güvenin en açık ifadesidir. Aradan geçen yıllar boyunca 23 Nisan, sadece törenlerin, şiirlerin ya da süslenmiş sınıfların günü olmadı. Aynı zamanda çocukların hayal kurabildiği, oyun oynayabildiği, kendilerini değerli hissedebildiği bir gün olarak yaşatıldı. Bir çocuğun yüzündeki tebessüm, bu bayramın en gerçek anlamı oldu. Ancak bazı yıllar, insanın içindeki duygular bu sade neşeye kolayca eşlik edemez. Bu yıl da öyle bir yıl… İçimizde bir burukluk var. Adını yüksek sesle söylemeye gerek yok belki, ama hepimizin yüreğinde aynı hassasiyet var: Artık aramızda olmayan çocuklarımız… Onlar; yarım kalan oyunların, söylenememiş şarkıların, tamamlanamamış hayallerin temsilcisi gibi. Her biri, bu ülkenin geleceğine yazılacak bir cümlenin en güzel kelimesiydi. Şimdi o kelimeler eksik kaldı belki, ama hatıraları hep tamam. 23 Nisan’ı anlamlı kılan sadece geçmişi değil, bugünü ve yarını da düşünmeye çağırmasıdır. Bu gün, çocukları yalnızca bir günlüğüne hatırlamak değil; onları her gün aynı değerle sahiplenmenin gerekliliğini hatırlatır. Bugün meydanlarda yükselen çocuk seslerine kulak verirken, bir yandan da sessiz kalanları hatırlamak gerekir. Çünkü bir ülkenin gerçek gücü, sadece coşkuyla kutladığı anlarda değil; kaybettiklerini nasıl andığında da saklıdır. Haber Poligon olarak bu 23 Nisan’da, gülüşleri hafızamızda kalan, isimleri yüreğimizde yaşayan tüm çocuklarımızı saygıyla ve özlemle anıyoruz. Çünkü bazı bayramlar, en çok eksilenleri hatırladığımızda anlam kazanır.