19 Mayıs sıradan bir tarih değildir, 19 Mayıs bir milletin küllerinden ayağa kalktığı, umutsuzluğun içinden umut çıkardığı, teslim olmuş görünen bir coğrafyada yeniden diriliş ateşinin yakıldığı gündür. Osmanlı fiilen bitmiş, ordu dağıtılmış, Anadolu işgal edilmiş, millet yorgun, fakir ve çaresizken herkesin aklında aynı düşünce vardı: “Artık bitti.” İşte tam o anda bir adam çıktı ve “Bitmedi” dedi. Mustafa Kemal’in Samsun’a çıkışı bir yolculuk değil, bir başlangıçtır; bir askerin göreve gidişi değil, bir milletin kaderini değiştirecek adımın atılışıdır. 19 Mayıs’ta atılan o adım aslında şunu söyledi: Bu millet esir yaşamaz. Samsun’a çıkan sadece Mustafa Kemal değildi, Samsun’a çıkan Türk milletinin yeniden ayağa kalkma iradesiydi. Çünkü o gün ortada ne düzenli bir ordu vardı ne para vardı ne silah vardı ama inanç vardı, kararlılık vardı, vatan sevgisi vardı. 19 Mayıs bize şunu hatırlatır: Bir milletin elinden her şey alınabilir ama umudu ve inancı alınamaz. Mustafa Kemal Samsun’a çıktığında karşısında devasa işgal güçleri vardı ama arkasında yoksul ama onurlu bir millet vardı ve o milletin gücüne güvendi. O yüzden 19 Mayıs bir askeri hamle değil, bir milletin yeniden doğuşudur. O gün yakılan ateş Amasya’da yayıldı, Erzurum’da büyüdü, Sivas’ta kökleşti ve Ankara’da devlete dönüştü. 19 Mayıs olmasaydı ne 23 Nisan olurdu ne de 30 Ağustos; çünkü 19 Mayıs her şeyin başlangıcıdır. Bu tarih bir milletin “Ben hâlâ buradayım” dediği gündür. Gençliğe armağan edilmesi de tesadüf değildir çünkü o gün başlayan mücadeleyi sürdürecek olanlar gençlerdir. Mustafa Kemal gençliğe sadece bir bayram vermedi, bir sorumluluk verdi: Bu vatanı koruma sorumluluğu. 19 Mayıs bu yüzden sadece bir anma günü değil, bir bilinç günüdür. Bir milletin umutsuzluktan umut, yokluktan güç, dağılmışlıktan birlik çıkardığı gündür. Samsun’a atılan o ilk adım, aslında Anadolu’nun kaderini değiştiren adımdır ve o adım şunu ilan etmiştir: Türk milleti esir edilemez. 19 Mayıs, bir milletin yeniden doğduğu gündür.